Katedra Geoinżynierii i Gospodarki Wodnej ul.Warszawska 24  31-155 Kraków  +48 12 628 2810 sekretariat@iigw.pk.edu.pl

 

 

KATEDRA GEOINŻYNIERII I GOSPODARKI WODNEJ

Politechnika Krakowska

Pogoda Kraków

© mojapogoda.com

KIEROWNICTWO KATEDRY:

 

Ś-1 Katedra Geoinżynierii i Gospodarki Wodnej

 

kierownik
dr hab. inż. Tomisław Gołębiowski
tel: +48 12 628 2810
budynek W-2,  pok. 236

e-mail: goleb<at>wis.pk.edu.pl

 

z-ca kierownika

dr inż. Anna Lenar-Matyas
tel: +48 12 628 2889
budynek W-2,  pok. 215

e-mail: Anna.Lenar-Matyas<at>iigw.pk.edu.pl

 

sekretariat

mgr inż. Jolanta Zatorowska, Marzena Kozik

tel. 2810, 2812

budynek W-2,  pok. 233

e-mail: sekretariat<at>iigw.pk.edu.pl

 

biblioteka i obsługa dydaktyki:

Agnieszka Makuch, referent

tel: +48 12 628 2893

budynek W-2,  pok. 315/316
e-mail: agnieszka.makuch<at>iigw.pk.edu.pl

 


PRACOWNICY:

 

KATEDRA GEOINŻYNIERII I GOSPODARKI WODNEJ

Imię i nazwisko

foto

www

e-mail <at>=@ iigw.pk.edu.pl

telefon

pokój

Pracownicy badawczo-dydaktyczni

dr hab. inż. Tomisław Gołębiowski, profesor uczelni, kierownik katedry

goleb<at>wis.pk.edu.pl

+48 12 628 3197
+48 12 628 2810

27, 236

dr hab. Paweł Hachaj, adiunkt

 

Pawel.Hachaj<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2851

202, 232

dr hab. Mariola Kędra, prof. PK

 

Mariola.Kedra<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2813

223

dr inż. Marta Cebulska, adiunkt

 

Marta.Cebulska<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2814

201

dr inż. Izabela Godyń, adiunkt

Izabela.Godyn<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2892

106

dr Joanna Korpak, adiunkt

 

Joanna.Korpak<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2891

224

dr inż. Krzysztof Muszyński, adiunkt

 

Krzyszfor.Muszynski<at>pk.edu.pl

+48 12 628 2843

108

dr inż. Bernadetta Pasierb, adiunkt

bettka<at>pk.edu.pl

+48 12 628 2083

102

dr inż. Krzysztof Radzicki, adiunkt

Krzysztof.Radzicki<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2853

212

dr inż. Robert Szczepanek, adiunkt

Robert.Szczepanek<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2080

103

dr inż. Bernard Twaróg, adiunkt

Bernard.Twarog<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2849

109

dr inż. Agnieszka Grela, adiunkt

agrela<at>pk.edu.pl

+48 12 628 3133

110

mgr inż. Beata Baziak, asystent

Beata.Baziak<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2855

207

Pracownicy dydaktyczni

dr inż. Marek Bodziony, adiunkt

Marek.Bodziony<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2855

207

dr inż. Elżbieta Jarosińska, adiunkt

Elzbieta.Jarosinska<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2818

210

dr inż. Anna Lenar-Matyas, adiunkt

 

Anna.Lenar-Matyas<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2889

215

dr inż. Leszek Lewicki, adiunkt

 

Leszek.Lewicki<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2188

231

dr inż. Karolina Łach, adiunkt

  karolina.lach<at>pk.edu.pl

+48 12 628 ????

102

dr inż. Marta Łapuszek, adiunkt

 

Marta.Lapuszek<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2889

206

dr inż. Andrzej Mączałowski, adiunkt

Andrzej.Maczalowski<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2188

231

dr inż. Tomasz Siuta, adiunkt

 

Tomasz.Siuta<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2188

231

dr inż. Cezary Toś, adiunkt

 

cezary.tos<at>pk.edu.pl

+48 12 628 2868

114

dr inż. Małgorzata Ulmaniec, adiunkt

 

mulmaniec<at>pk.edu.pl

+48 12 628 2884

114

dr inż. Andrzej Wolak, adiunkt

 

Andrzej.Wolak<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2817

214

mgr inż. Katarzyna Baran-Gurgul, asystent

Katarzyna.Baran-Gurgul<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2189

228

mgr inż. Katarzyna Kołodziejczyk, asystent

 

Katarzyna.Szuba<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2189

228

dr inż. Monika Szlapa, asystent

Monika.Szlapa<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2851

202

Pracownicy administracyjno-techniczni:

mgr Andrzej Kowalik, st. specjalista naukowo-techniczny

Andrzej.Kowalik<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2084

226

Marzena Kozik, st. referent

 

Marzena.Kozik<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2810

223

Agnieszka Makuch, referent

 

Agnieszka.Makuch<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2893

315, 316

Andrzej Sternalski, st. technik

 

Andrzej.Sternalski<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2847

215

mgr inż. Jolanta Zatorowska, st. specjalista

 

Jolanta.Zatorowska<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2810

223

Profesor emerytowany

prof. dr hab. inż. Elżbieta Nachlik

Elzbieta.Nachlik<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 2852

111

prof. dr hab. inż. Zbigniew Piasek

 

 

 

 

prof. dr hab. inż. Jerzy Ratomski

 

Jerzy.Ratomski<at>iigw.pk.edu.pl

 

 

prof dr hab. Stanisław Węglarczyk

 

Stanislaw.Weglarczyk<at>iigw.pk.edu.pl

+48 12 628 3066

201

dr hab. inż. Wiesław Gądek

 

Wieslaw.Gadek<at>iigw.pk.edu.pl

   

 


 

Historia Instytutu


W roku 1970 w ramach tworzonej na Uczelni struktury instytutowej powołano do życia Instytut Inżynierii Wodnej, w skład którego weszli pracownicy trzech katedr:

  • Katedry Regulacji Rzek i Budowy Kanałów,

  • Katedry Zapór i Siłowni Wodnych,

  • Katedry Melioracji Wodnych.

Pierwszym dyrektorem został doc. dr inż. Feliks Szwed, pełniący jednocześnie funkcję przewodniczącego Rady Instytutu. W 1974 w Instytucie wyodrębniono następujące zakłady:

  • Zakład Hydrauliki i Hydromechaniki (kierownik: prof. dr hab. inż. Bolesław Kordas),

  • Zakład Hydrologii i Gospodarki Wodnej (kierownik: doc. dr inż. Bolesław Osuch),

  • Zakład Budownictwa Wodnego (kierownik: doc. dr inż. Jerzy Sobczak).

W 1977 r. w związku z rozszerzeniem zakresu działalności naukowo-badawczej i dydaktycznej, Instytut zmienił nazwę na Instytut Inżynierii i Gospodarki Wodnej oraz utworzono Zakład Gospodarki Wodnej (kierownik: doc. dr inż. Józef Fiszer).

W 1980 r. na bazie zespołu prof. dr hab. inż. Zbigniewa Kordeckiego z Wydziału Budownictwa Lądowego utworzono Zakład Podstaw Konstrukcji Budowli Wodnych. W roku 1992 w ramach restrukturyzacji Wydziału, Zakład rozpoczął działalność poza strukturą Instytutu.

W 1991 r. powołano do życia Zakład Systemów i Prognoz Hydrologicznych kierowany przez dr hab. inż. Beniamina Więzika, prof. PK. Pod koniec XX wieku w ramach restrukturyzacji Zakład połączono z Zakładem Hydrologii.

Od roku 2012 zmieniono strukturę Instytutu. Połączono istniejące zakłady tworząc: Katedra Hydrauliki i Hydrologii i Zakład Budownictwa Wodnego i Gospodarki Wodnej

 

We wrześniu 2018 roku struktura całego Wydziału Inżynierii Środowiska uległa zmianie. Instytuty zostały zastąpione Katedrami i Zakładami. Nasz Instytut stał się Katedrą Inżynierii i Gospodarki Wodnej z kierownikiem prof. dr hab. inż. Elżbietą Nachlik

 

W roku 2020 zmieniona nazwę katedry. Od 1 czerwca 2020 nazwa katedry brzmi: Katedra Geoinżynierii i Gospodarki Wodnej
 

Dyrektorzy Instytutu:

1970-1973 doc. dr inż. Feliks Szwed
1973-1975 prof. dr hab. inż. Bolesław Kordas
1975-1978 doc. dr. inż. Bolesław Osuch
1978-1981 prof. dr hab. inż. Bolesław Kordas
1981-1987 doc. dr inż. Bolesław Osuch
1987-1991 doc. dr inż. Józef Fiszer
1991-1993 dr hab. inż. Elżbieta Nachlik prof. PK
1993-1994 dr hab. inż. Beniamin Więzik prof. PK
1994-2000 dr hab. inż. Jerzy Szczęsny
2000-2008 prof. dr hab. inż. Elżbieta Nachlik
2008-2009 prof. dr hab. inż. Jerzy Ratomski
2009-2016 dr hab. inż. Krzysztof Książyński
2016-2019 prof. dr hab. inż. Elżbieta Nachlik

2019- dr hab. inż. Tomisław Gołębiowski

 

Kierownik Katedry

2019- dr hab. inż. Tomisław Gołębiowski, profesor uczelni
 


ONI TWORZYLI HISTORIĘ:

r

Romuald Rosłoński
1880-1956

w

Włodzimierz Roniewicz
1893-1956

s

Zbigniew Kajetanowicz
1898-1973

Fryderyk SCHAEFER
1922-1977

Feliks Szwed
1908-1981

Bolesław Kordas
1933-1981

Jerzy Sobczak
1922-1987

Wiesław WIELGUS
1920-1985

Mieczysław Zajbert
1909-1997

Edward Golonek
1919-1989

Piotr Jeż
1940-2001

Janina Konior-Schaefer
1922-2003

b

Bolesław Osuch
1932-2004

 

Antonina Laska
1939-2004

Adam Gawor
1930-2005

h

Henryk Słota
1944-2006

Jerzy Mizgalewicz
1928-2008

Krzysztof Heinrich
1956-2008

h

Stanisław Kowalczyk
1943-2010

h

Tomasz Maczuga
1944-2013

Elżbieta Drużyńska
1952-2014

Adam Kisiel
1944-2014

Józef Fiszer
1925-2015

Stanisław Mazoń
1952-2016

Jacek Stonawski
1937-2017

Elżbieta Kania
- 2017

Teresa Konkol
-2018

Andrzej Drapa
1938-2018

   



KONTAKT

KATEDRA GEOINŻYNIERII I GOSPODARKI WODNEJ (Ś-1)
Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki
Politechnika Krakowska
ul.Warszawska 24
31-155 Kraków

NIP: 675-000-62-57
tel/fax: +48 12 628 2041
tel: +48 12 628 2810
e-mail:
sekretariat@iigw.pk.edu.pl
www.iigw.pk.edu.pl


 

ONI TWORZYLI HISTORIĘ

r

Romuald Rosłoński
1880-1956

Wybitny polski uczony i znakomity inżynier. Ukończył Politechnikę Lwowską, Politechnikę w Charlottenburgu oraz geologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował kolejno w: Katedrze Budownictwa Wodnego Politechniki Lwowskiej, przy budowie kolei podziemnej w  Brooklynie, budowie wodociągu dla miasta Nowy Jork. Po powrocie do kraju realizował wielkie inwestycje, jak np.: zaopatrzenie w wodę Zagłębia Śląsko-Dąbrowskiego; budował wodociąg i kanalizację miasta Przemyśla, wodociągi Łodzi i Warszawy, prowadził badania geologiczne związane z budową wielu zbiorników wodnych (Porąbka, Rożnów, Czchów, Kozłowa Góra). Doktoryzował się w roku 1909 w Politechnice Lwowskiej i tamże habilitował się w roku 1924. W roku 1937 objął Katedrę Budownictwa Wodnego w Politechnice Lwowskiej. Po drugiej wojnie światowej objął Katedrę Budownictwa Wodnego, a następnie Katedrę Budowy Zapór i Siłowni Wodnych w Politechnice Krakowskiej. Był autorem siedemdziesięciu pięciu wartościowych krajowych i zagranicznych publikacji naukowych. Był cenionym naukowcem, inżynierem i dydaktykiem, a wielu jego wychowanków zostało profesorami (Z.Kajetanowicz, Z.Mikucki, A.Wieczysty). Zajmuje trwałą pozycję w poczcie polskich profesorów Inżynierii Środowiska.

 

w

Włodzimierz Roniewicz
1893-1956

Absolwent Wydziału Inżynierii Politechniki Wiedeńskiej i Wydziału Inżynierii Politechniki Lwowskiej. Od roku 1945 Kierownik Katedry Budownictwa Wodnego, a później Katedry Regulacji Rzeki Budowy Kanałów Politechniki Krakowskiej. W latach 1947-1952 Dziekan Wydziału. W 1953roku Prorektor do spraw nauki Politechniki Krakowskiej. Autor licznych publikacji naukowych i skryptów. Zaprojektował i  zrealizował wiele urządzeń melioracyjnych oraz obiektów piętrzących wodę. Cieszył się dużym szacunkiem młodzieży i współpracowników.

 

s

Zbigniew Kajetanowicz
1898-1973

 

Absolwent Politechniki Lwowskiej. Z Politechniką Krakowską związany od roku1950. Tytuł profesora otrzymał w roku1961. w latach1955-1964 Kierownik Katedry Budowy Zapór i Siłowni Wodnych. W latach 1958-1963 Prodziekan Wydziału Budownictwa Wodnego. Był Kierownikiem PIHM i doradcą większych inwestycji wodnych w Polsce południowej. Był wybitnym hydrologiem, twórcą genetycznej metody obliczeń hydrologicznych oraz specjalistą w  zakresie gospodarki wodnej. Autor wielu publikacji z zakresu hydrologii o podstawowym znaczeniu. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i  szeregiem odznaczeń resortowych. Do ostatnich chwil życia współpracował z gronem swoich licznych wychowanków.

 

Fryderyk SCHAEFER
1922-1977

Służył jako ochotnik w kampanii wrześniowej i dostał się do niewoli, z której wkrótce zbiegł. W czasie wojny ukończył Liceum
Wodno-Melioracyjne w Krakowie. Pracował na budowie zapory w Rożnowie, odwodnień Kostrza i Tyńca, w Krakowskim Zarządzie Dróg Wodnych i przy budowie elektrowni wodnej w Olczy w Zakopanem. W 1945 r. brał udział odbudowie krakowskiego węzła kolejowego, a następnie w pracował w PIHiM w Krakowie. W 1951 r. ukończył studia na Wydziałach Politechnicznych AGH jako mgr inż. budownictwa wodnego. Od początku studiów pracował jako młodszy asystent, a po studiach jako asystent w Katedrze Budownictwa Wodnego I prof. W.Roniewicza. W 1952 była to już Katedra Regulacji Rzek i Budowy Kanałów, gdzie kolejno był adiunktem, wykładowcą i st.wykładowcą. Od r. 1970 zatrudniony IIW, a następnie w IIiGW. Od 1974 r. był kierownikiem Studium Podyplomowego. Uważany za jednego z najlepszych wykładowców o dużej erudycji i umiejętności jasnego i interesującego przedstawiania omawianych zagadnień. Zajmował się aparaturą – kierował budową laboratorium Katedry, pracował w Wydziałowym Zespole Roboczym ds. rozwoju Wydziału, w Komisji Rektorskiej i Senackiej ds. Aparatury, był rzecznikiem WISiW ds. aparatury. W Instytucie Kierował Zespołem Dydaktyczno-naukowym Regulacji Cieków i Śródlądowych Dróg Wodnych. Wykonał też wiele opracowań dla przemysłu.
Działał w ZNP jako przewodniczący Rady Oddziałowej na Wydziale i delegat ZNP w Radzie Wydziału. W 1956 r. udekorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi. Dr hab. inż. Janina Koniar-Schaefer była jego żoną.

 

Feliks Szwed
1908-1981

Absolwent Politechniki Lwowskiej. Od roku 1946 pracownik Politechniki Krakowskiej.
W latach 1961-1970 Kierownik Katedry Regulacji Rzek i Budowy Kanałów, a od roku 1970 był pierwszym Dyrektorem Instytutu Inżynierii Wodnej w kadencji 1970-1973.
W latach 1953-1957 pełnił funkcję Prodziekana Wydziału Budownictwa Wodnego.
Opracował wiele zrealizowanych projektów dotyczących regulacji rzek i potoków, jak również z innych dziedzin gospodarki wodnej.
Autor wielu publikacji naukowych i wydawnictw skryptowych.
Za działalność naukową i dydaktyczną odznaczony Medalem X-lecia, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta.

 

Bolesław Kordas
1933-1981

Rektor Politechniki Krakowskiej w latach 1975-1981, członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, ekspert United Nations Development Programme.
W latach 1973-1975 był Dyrektorem Instytutu Inżynierii Wodnej, a następnie w okresie 1978-1981 Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej, Kierownikiem Zakładu Hydrauliki i Hydromechaniki od momentu jego powstania w roku 1974 aż do tragicznej śmierci w roku 1981.
Poświęcił się hydraulice i hydromechanice. Opublikował ponad 70 rozpraw i artykułów. Przyjaciel młodzieży, opiekun młodej kadry naukowej.
Odznaczony licznymi odznaczeniami państwowymi resortowymi, medalami instytucji naukowych krajowych i zagranicznych.
Całe życie związany był z Politechniką Krakowską

 

Jerzy Sobczak
1922-1987

Absolwent Politechniki Krakowskiej.
Pracę zawodową rozpoczął od Zespołu Elektrowni Wodnych Rożnów-Czchów, a od roku 1954 związał się z Politechniką Krakowską, jako nauczyciel akademicki. Specjalista z zakresu budowli piętrzących i elektrowni wodnych.
Pełnił m. in. funkcje Kierownika Zakładu Budownictwa Wodnego oraz Prodziekana Wydziału ds. nauczania.
Autor wielu publikacji oraz 3 podręczników z zakresu budownictwa wodnego.
Był członkiem m. in. Międzynarodowego Komitetu Wysokich Zapór, Komisji Gospodarki Wodnej przy Oddziale Krakowskim PAN i wielu innych towarzystw naukowych.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Zwycięstwa i Wolności.

 

Wiesław WIELGUS
1920-1985

Po maturze w 1939 zapisał się na studnia na Politechnice Gdańskiej, nie mógł jednak kontynuować studiów ze względu na antypolskie prowokacje. Zapisał się więc na Wydział Inżynierii Politechniki Warszawskiej i przeżył oblężenie Warszawy. W czasie okupacji ukończył Szkołę Wodno-Melioracyjną w Krakowie i został technikiem wodnym przy budowie elektrowni wodnej na Olczy w Zakopanem. Po wojnie brał udział w organizowaniu Wydziałów Politechnicznych AGH, gdzie rozpoczął studia. W 1952 r. uzyskał dyplom mgr inż. budownictwa wodnego na Wydziale Budownictwa Wodnego PK. Od roku 1949 pracował w Katedrze Budownictwa Wodnego I (prof. Roniewicza) awansując od młodszego asystenta do adiunkta (już w Katedrze Regulacji Rzek i Budowy Kanałów). W roku 1954 opracował drugą w Polsce aparaturę do modelowania elektrycznego przepływu wód podziemnych, a w latach 1951-57 wraz z F. Szeferem opracował projekt i zorganizował Laboratorium Budownictwa Wodnego. W 1973 obronił doktorat w Instytucie Hydrotechniki Politechniki Gdańskiej. Brał udział w wielu pracach badawczych, m.in na temat drogi wodnej górnej Wisły i badaniach modelowych prowadzonych przez Laboratorium BW.
Opracował wiele projektów wodociągów, lewarów, przepustów, odwodnień i regulacji rzek. Jest autorem szeregu publikacji na temat obliczeń hydraulicznych śluz komorowych, koryt zestopniowanych, lewara samoodpowietrzającego, oczyszczania wody, dróg wodnych.
Prowadził wykłady z Regulacji rzek, Dróg wodnych i portów, a także innych przedmiotów na Wydziale Budownictwa Wodnego i na Wydziale Budownictwa Lądowego. W latach 1961-63 wykładał w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie. Napisał skrypt nt. dróg wodnych i portów. Wielokrotnie nagradzany za pracę dydaktyczną przez rektorów PK i WSR w Olsztynie.
Pełnił wiele funkcji w komisjach uczelnianych i wydziałowych.
Laureat wielu nagród Rektorskich. Do 1947 przewodniczący Związku Studentów Inżynierii, potem pracował w komisjach ZNP, i jako sekretarz Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej. Członek Stronnictwa Demokratycznego, zarządu Stowarzyszenia Wychowanków PK, PCK i NOT.Nagrodzony srebrnym Krzyżem Zasługi

 

Mieczysław Zajbert
1909-1997

Pracował w Instytucie Gospodarki Wodnej w późniejszym IMGW. Był też dyrektorem Hydroprojektu. Posiadał tytuł profesora i wykładał na Politechnice Krakowskiej.

 

Edward Golonek
1919-1989

Specjalista w dziedzinie budownictwo wodno-melioracyjnego, w dorobku ma 54 publikacje z zakresu regulacji stosunków wodnych w gruncie oraz wpływu systemów wodno-melioracyjnych na naturalne środowisko, w tym ochrony przeciwpowodziowej. Jest autorem skryptu „Budownictwo Stawowe”. Rzeczoznawca SIiTWiM w zakresie wodnych melioracji, biegły w postępowaniach wodno-prawnych, posiadał uprawnienia budowlane w specjalności melioracje wodne.
W latach 1954-55 pracował w Rejonowym Kierownictwie Robót
Wodno-Melioracyjnych w Krakowie. Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej uzyskując tytuł inżyniera Budownictwa wodnego. Nauczyciel Liceum Melioracyjnego, a następnie Technikum Wodno-Melioracyjnego w Krakowie, gdzie wykładał Budownictwo wodno-melioracyjne, Wodociągi, Hydrologię, Hydraulikę, Gleboznawstwo. Pracę doktorską obronił na Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie. Prowadził też wykłady na UJ i na Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie, prowadził projekty i wykłady na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Krakowskiej.
Pracę na Politechnice Krakowskiej rozpoczął w roku 1967 jako starszy wykładowca w Katedrze Melioracji Wodnych. Mianowany w roku 1971 na stopień docenta zorganizował stację naukowo-badawczą i dydaktyczną w Wiśniowej. W latach 1988-89 był kierownikiem Zakładu Budownictwa Wodnego Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej. W latach 1975/77 był pierwszym zastępcą dziekana, a w kadencjach 1983/84 i 1987/88 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej.
Był znanym działaczem społecznym, pełnił wiele funkcji w organizacjach społecznych i zawodowych. Od 1945 członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodno-Melioracyjnych NOT, w latach 1950-76 członek Zarządu, a od 1953 prezydium. W latach 1959-79 aktywnie działał w Komitecie Budowy Technikum
Wodno-Melioracyjnego w Krakowie. Organizator corocznych nagród im.Roniewicza za najlepszą pracę dyplomową z dziedziny budownictwa wodnego. Członek Rady Narodowej miasta Kraków, ławnik Sądu Grodzkiego.
Otrzymał Srebrną i Złotą Odznakę Honorową NOT, Złotą Odznakę Honorową SITWM, Honorową Odznakę PK, złotą odznaką WRN Za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej, Złoty Krzyż Zasługi. Współautor
„Studium kompleksowego programu ochrony przeciwpowodziowej miasta Krakowa” nagrodzonego zespołową Nagrodą Miasta Krakowa.

 

Piotr Jeż
1940-2001

Absolwent Wydziału Budownictwa Wodnego Politechniki Krakowskiej; całe życie zawodowe związany z Instytutem Inżynierii i Gospodarki Wodnej, w którym przez wiele lat pełnił funkcję zastępcy Dyrektora ds. dydaktyki.
Specjalista w zakresie hydraulicznych badań modelowych, przepływu wód gruntowych oraz regulacji stosunków wodnych.
Dydaktyk oddany młodzieży i niezwykle przez nią ceniony.
Zawodnik, a później aktywny działacz AZS, pomysłodawca i współorganizator Biegu Kościuszkowskiego Politechniki Krakowskiej - imprezy początkowo uczelnianej, a obecnie międzynarodowej.
Odznaczony m. in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta.

 

Janina Konior-Schaefer
1922-2003

Absolwentka Politechniki Krakowskiej. Początkowo interesowała się hydrauliką i hydromechaniką W późniejszym okresie skupiła swą uwagę i pasję na kształtowaniu odpływu ze zlewni górskiej. Prowadziła badania terenowe potoków, ustaliła stosowne klasyfikacje rodzajów zlewni a także opracowała metody szacowania i określania ilościowego procesu odpływu.
W dorobku posiada 80 publikacji i 40 referatów. Za swą działalność naukową, dydaktyczną, społeczną i organizacyjną została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem XXX–lecia, a także Honorową Odznaką Politechniki Krakowskiej.
Jej wielką pasją życiową, którą zaszczepiła wielkiej społeczności politechnicznej były góry, propagowanie ich piękna i narciarstwo.

Profesor Janina Konior-Schaeferowa. Urodziła się w Wadowicach 10 kwietnia1922 r. Po ukończeniu studiów na Wydziale Inżynierii Lądowo – Wodnej i Mierniczej Politechniki Krakowskiej w 1951r. swoje zainteresowania związała z działalnością katedry Budownictwa Wodnego II Politechniki Krakowskiej, prowadzoną przez ojca hydrogeologii polskiej prof. dr inż. Romualda Rosłońskiego, po którym katedrę przejął prof. dr inż. Zbigniew Kajetanowicz, hydrolog. Hydrauliką i hydromechaniką zainteresowała się bliżej za sprawą Fryderyka Schaefera. Tysiące prowadzonych badań umożliwiły Autorce ustalenie stosownych klasyfikacji rodzajów zlewni i opracowanie metody ustalania procesu odpływu.

Prowadziła badania uzupełniające dotyczące metodyki pomiarów hydrometrycznych a także w zakresie hydraulicznych badań sprawności funkcjonowania urządzeń odprowadzających wodę z systemów odwadniających. Badania swoje łączyła z pracami na potrzeby rozwijającej się gospodarki w szczególności w zakresie oceny zasobów wodnych źródeł i potoków dla zaopatrzenia w wodę obiektów użyteczności publicznej. Wiele prac wykonała w zakresie podstaw melioracji wodnych i odwodnień zakładów przemysłowych. Wyniki badań przedstawiła w blisko 80 publikacjach oraz ponad 40 referatach na międzynarodowych, ogólnopolskich i środowiskowych konferencjach naukowych. Była członkiem Komitetu Gospodarki Wodnej i Komisji Nauk Geograficznych PAN Oddziału Krakowskiego.

Praca ze studentami i prowadzone zajęcia dydaktyczne z przedmiotów: budowle piętrzące, zbiorniki i siłownie wodne, wodociągi i kanalizacje, melioracje wodne oraz hydrologia, odwodnienia miejskie i przemysłowe doprowadziły do wypromowania ponad 120 prac magisterskich.

Jej praca naukowa i dydaktyczna i w konsekwencji osiągnięcie kolejnych stopni naukowych a w roku ???? tytułu naukowego profesora nadzwyczajnego, związane były z Politechniką Krakowską. W latach 1979 – 82 pracowała jako etatowy pracownik w Politechnice Rzeszowskiej.

Życiową pasją profesor Janiny Koniar-Schaeferowej poza wybraną dyscypliną naukową były góry i działalność związana z poznawaniem i propagowaniem ich piękna. Uprawiała wspinaczkę wysokogórską w Europie a także w Azji. Umiłowała szczególnie turystykę narciarską. Swoje zafascynowanie górami i turystyką postanowiła zaszczepić społeczności Politechniki Krakowskiej, znakomicie organizując w ramach działalności w Związku Nauczycielstwa Polskiego Uczelni zimowe obozy narciarskie, które cieszyły się przez około 20 lat ogromną popularnością i powszechnym uznaniem.

Za swą działalność naukową, dydaktyczną a także społeczną i organizacyjną została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, została też wyróżniona Nagrodą III stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Medalem XXX – lecia, a także Honorową Odznaką Politechniki Krakowskiej, oraz nagrodami Rektora Politechniki Krakowskiej za działalność naukową i dydaktyczną.

Na emeryturę przeszłą w 1982 roku.  

Skrót: K.K. Snopkowska, na podstawie informacji opracowanej przez: dr hab. inż. Bolesława Osucha  prof. PK lipiec 2004

 

b

Bolesław Osuch
1932-2004

Wybitny specjalista w dziedzinie hydrologii doświadczalnej i regionalnej w obszarze Karpat, uważany był za twórcę tzw. Krakowskiej Szkoły Hydrologii. Był wychowawcą wielu pokoleń polskich hydrotechników i promotorem naukowym doktorów.
Całe życie związany był z Politechniką Krakowską.
Profesor Bolesław Osuch w działalności organizacyjnej na rzecz Politechniki Krakowskiej pełnił wiele funkcji:
- prorektora Politechniki Krakowskiej ds. studenckich,
- dziekana Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej (obecnie Inżynierii Środowiska),
- dyrektora Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej,
- kierownika Zakładu Hydrologii.
Był członkiem senackich, rektorskich i wydziałowych Komisji a także ogólnopolskich . głównie dydaktycznych grup roboczych. Był inicjatorem, organizatorem oraz kierownikiem naukowym dwóch cyklicznych międzynarodowych konferencji . naukowych pt. .LAS i WODA. oraz branżowej .HYDROTECHNIKA..
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal XXX-lecia PK, otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, Honorową Odznakę PK, medal Zasłużony dla PK a także medale za zasługi dla województw: nowosądeckiego, tarnowskiego oraz dla miast: Krakowa i Przemyśla.
Jego wielką życiową pasją była terenowa stacja dydaktyczno-badawcza w Stróży.

Wspomnienie:

Kochaliśmy Go, lubiliśmy, kłóciliśmy się i działo się wszystko co zwyczajnie dzieje się między ludźmi. Jedno Go wyróżniało na pewno - to On był HYDROLOGIEM i niewątpliwym autorytetem, to On nas hydrologii uczył i w większym lub mniejszym stopniu nauczył, to On po profesorze Kajetanowiczu stworzył tzw. Krakowską Szkołę Hydrologii.
Kochał Was - Studentów - i zawsze był gotów wiele dla Was poświęcić, czasu, cierpliwości, a nawet (w ostatnim okresie) zdrowia. Umiał nie tylko uczyć ale także bawić się z Wami, np. opowiadając przy ognisku naprawdę zabawne anegdoty związane z Uczelnią. Pamiętajmy o tym niezwykłym Człowieku. Przyjaciele
Dnia 14 grudnia po ciężkiej chorobie zmarł jeden z najwybitniejszych hydrologów polskich dr hab. inż. Bolesław Osuch, prof. Politechniki Krakowskiej. Urodził się 8 lutego 1932 w Przemyślu. Studia ukończył w 1956 r. na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Krakowskiej. Tytuł doktora nauk technicznych uzyskał w 1964, a stopień dr hab. w 1994 r., na stanowisku profesora pracował od 1995 roku.
Profesor Bolesław Osuch był pracownikiem Politechniki Krakowskiej już w czasie studiów. Od początku zajmował się hydrologią rozwijając tę dziedzinę i od 1966 roku był nieprzerwanie Kierownikiem Zakładu Hydrologii w Instytucie Inżynierii i Gospodarki Wodnej na Wydziale Inżynierii Środowiska.
Prowadził zajęcia z: hydrologii, meteorologii, gospodarki wodnej, budowli piętrzących, siłowni wodnych, wodociągów i kanalizacji, odwodnień miejskich i przemysłowych. Był również wykładowcą poza siedzibą naszej uczelni, w AGH (1994-2000) i WSI w Rzeszowie (1968-1975).
Profesor Osuch jest autorem ponad 40 znaczących publikacji, blisko 50 wystąpień na konferencjach i seminariach krajowych i zagranicznych. Prowadził lub brał udział w około 110 pracach naukowo-badawczych o charakterze podstawowym, rozwojowym, studialnym i eksperckim. Był konsultantem Biur Projektów, uczestniczył w pracach projektowych obiektów hydrotechnicznych, między innymi zapór w Cedzynie i Dobczycach oraz szeregu mostów i obiektów piętrzących. Był autorem wielu ocen zasobów wodnych, a opracowane w tej dziedzinie podstawy i zasady spotkały się z powszechnym uznaniem. Uczestniczył w pracach przygotowawczych w formie ekspertyz lub operatów przy projektowaniu ujęć wodnych i zrzutów ścieków dla obiektów komunalnych i przemysłowych.
Pan Profesor Osuch wypromował 7 doktorów, był recenzentem 13 rozpraw doktorskich oraz promotorem blisko 100 prac dyplomowych.
W latach 1978-1981 był prorektorem Politechniki Krakowskiej, w latach 1987-1990 dziekanem Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej, dyrektorem, a później z-ca dyrektora Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej. Był członkiem Senatu Politechniki Krakowskiej i Rady Wydziału Inżynierii Środowiska.
Brał czynny udział w wielu krajowych organizacjach lub stowarzyszeniach jako:
- członek zespołów dydaktyczno-wychowawczych i specjalistycznych przy Ministerstwie Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki w latach 1977-1979 oraz 1987 i 1989,
- członek sekcji Inżynierii i Ochrony Środowiska Komitetu Badań Naukowych na czas trwania VI i VII konkursu projektu badawczego w 1993 i 1994 r.,
- członek Komitetu Gospodarki Wodnej PAN nieprzerwanie od 1978 r.,
- członek Komisji Mechaniki Stosowanej PAN O. Kraków od 1975 r.,
- członek Komisji Budownictwa PAN O. Kraków od 1985 r.,
- przewodniczący Sekcji Problemów Hydrotechnicznych Komisji Budownictwa PAN O. Kraków od 1985 r.,
- przewodniczący Komisji Gospodarki Wodnej PAN O. Kraków od 1993 r., a wcześniej z-ca przewodniczącego Komisji Gospodarki Wodnej PAN O. Kraków od 1987-1993
- członek Sekcji Hydrologii i Oceanologii Rady Naukowej Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Warszawie - 6 lat,
- przedstawiciel Rady Wydziału w Senacie PK 1973-1978,
- członek kilku Komisji Senackich i Rektorskich (ds. budżetowych, nagród i odznaczeń, dyscyplinarnej dla studentów),
członek Komitetu Redakcyjnego Wydawnictw Naukowych i Dydaktycznych PK,
- pełnomocnik J.M. Rektora PK d.s. współpracy z Urzędem Wojewódzkim w Przemyślu od 1976 r.,
- pełnomocnik J.M. Rektora d.s. współpracy z Biurem Budownictwa Komunalnego w Krakowie.
Za swoją działalność naukową, dydaktyczną! organizacyjną był wielokrotnie nagradzany nagrodami Ministra, Rektora i Prezydenta Miasta Krakowa i odznaczany, między innymi:
- Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,
- Złotym Krzyżem Zasługi,
- Złotą Odznaką Politechniki Krakowskiej,
- Medalem XXX-lecia PK,
- Medalem \"Zasłużony dla Miasta Przemyśla\",
- Złotą Odznaką za pracę społeczną dla Miasta Krakowa.

Antonina Laska
1939-2004

Pracownik administracyjny. Wraz z Barbarą Stypową stanowiły znakomity zespół sekretariatu Instytutu prowadzący wszystkie rozliczenia finansowe, umowy i całą administrację. Serdeczna i uczynna, powszechnie lubiana.
Zatrudniona na Politechnice w 1958 jako goniec w Zakładzie Hydrologii, a po kilku miesiącach jako starsza woźna, od 1960 starszy pedel w sekretariacie Katedry Regulacji Rzek i Budowy Dróg Wodnych. Po utworzeniu w 1971 instytutów w sekretariacie Instytutu Inżynierii Wodnej. Po wyborze prof. Kordasa na Rektora PK przeniesiona wraz z B. Stypową do sekretariatu Rektora, gdzie pracowała od 1975 do 1981 jako samodzielny referent. Po śmierci Rektora wróciła do IIiGW, w 1985 odeszła z pracy na skutek ciężkiej choroby.
Rodowita krakowianka z Olszy, w Instytucie znalazła męża – Waldemara Laskę.

 

Adam Gawor
1930-2005

Pan mgr inż. Adam Gawor był wieloletnim wykładowcą Wydziału Inżynierii Środowiska oraz pracownikiem Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej Uczelni. Posiadał ogromne doświadczenie praktyczne w zakresie zabudowy i utrzymania potoków i rzek górskich. Swą wiedzę przekazywał studentom kształcąc ich umiejętności projektowe w tym zakresie.

Lubiany i szanowany przez młodzież, był cenionym i zasłużonym Pracownikiem Politechniki Krakowskiej.

 

h

Henryk Słota
1944-2006

Profesor Henryk Słota - jeden z najwybitniejszych polskich autorytetów w dziedzinie gospodarki wodnej w Polsce był absolwentem Wydziału Inżynierii Środowiska.
Po zakończeniu studiów w 1969 roku rozpoczął pracę w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej (IMGW), a od 1973 roku pracował w Politechnice Krakowskiej jako nauczyciel akademicki, zachowując jednocześnie związek z IMGW. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1976 roku, zaś doktora habilitowanego w 1984 roku. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1998 roku na podstawie wniosku Rady Wydziału Inżynierii Środowiska PK.
W latach 1989-90 pełnił funkcję podsekretarza stanu odpowiedzialnego za gospodarkę wodną w Ministerstwie Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. W latach 1990-93 był Pełnomocnikiem Rządu do spraw współpracy w dziedzinie gospodarki wodnej na wodach granicznych oraz w dziedzinie ochrony środowiska.
Swoje bogate doświadczenie praktyczne i naukowe wykorzystywał w pracy dydaktycznej kształcąc kolejne pokolenia specjalistów w zakresie gospodarki wodnej. Od roku 1991 kierował zespołem Zakładu Gospodarki Wodnej w Instytucie Inżynierii i Gospodarki Wodnej PK.
Profesor Henryk Słota był członkiem kilku organizacji naukowo - technicznych, między innymi: Komitetu Gospodarki Wodnej PAN (w latach 1990-96 członek Prezydium oraz Przewodniczący Sekcji Systemów Gospodarki Wodnej), Komisji Głównej ds. Rozwoju i Eksploatacji Systemów Wodnych i Melioracyjnych NOT (od 1986 r.), Państwowej (a później Krajowej) Rady Gospodarki Wodnej (w latach 1997-98 przewodniczący Rady).

 

Jerzy Mizgalewicz
1928-2008

Pan mgr inż. Jerzy Mizgalewicz był wieloletnim wykładowcą Wydziału Inżynierii Środowiska oraz pracownikiem Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej. Posiadał dużą wiedzę i ogromne doświadczenie praktyczne w zakresie hydrologii i inżynierii wodnej.

Był lubiany i szanowany przez młodzież, a dla nas Jego wychowanków i kolegów był bezinteresownym, ciepłym, zawsze gotowym do wszelkiej pomocy Przyjacielem.

 

 

Krzysztof Heinrich
1956-2008

Wieloletni nauczyciel akademicki, specjalista w dziedzinie hydrotechniki, całym sercem zaangażowany w pracę naukową oraz dydaktyczną.

 

h

Stanisław Kowalczyk
1943-2010

Pan inż. Stanisław KOWALCZYK był wieloletnim pracownikiem inżynieryjno-technicznym w Instytucie Inżynierii i Gospodarki Wodnej Politechniki Krakowskiej.
Brał udział w pracach związanych z projektowaniem i wykonaniem przyrządów do ćwiczeń dydaktycznych i prac naukowo-badawczych wkładając w to wiele inicjatywy własnej.
Był osobą lubianą i szanowaną oraz zawsze gotową do wszelkiej pomocy.

 

h

Tomasz Maczuga
1944-2013

W dniu 15 kwietnia 2013 r. zmarł w Krakowie dr inż. Tomasz Maczuga, zasłużony nauczyciel akademicki, kolekcjoner i znawca dawnej grafiki i książki. Odznaczony Srebrnymi Złotym Krzyżem Zasługi, a także wielokrotnie nagradzany m.in. przez Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych i wybitne osiągnięcia w pracy nauczyciela akademickiego. Przez lata oddany kolekcjonerskiej pasji, u schyłku życia postanowił wraz z żoną Janiną przeznaczyć swoje zbiory na ufundowanie stypendiów dla uczniów I Liceum Ogólnokształcącego w Wadowicach, którego był absolwentem, oraz dwóch liceów w Nowym Sączu, którymi w pierwszym ćwierćwieczu XX w. kierował Jego dziadek Apolinary Kajetan Maczuga. Ponadto utworzył i powierzył Fundacji im. Stefana Batorego fundusz stypendialny dla absolwentów wyżej wymienionych szkół. Tomasz Maczuga urodził się 24 lutego 1946 r. w Wadowicach. Jego ojciec Stanisław był absolwentem prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i pracownikiem administracji państwowej, zaś matka Helena, z domu Matuszykówna, po ukończeniu wadowickiego Seminarium Nauczycielskiego pracowała w szkolnictwie. Po uzyskaniu matury w 1963 r. został studentem Wydziału Budownictwa Wodnego Politechniki Krakowskiej, gdzie otrzymał tytuł magistra inżyniera budownictwa wodnego(1968) i propozycję pracy najpierw w charakterze inżyniera-stażysty, następnie asystenta, starszego asystenta, a po obronie pracy doktorskiej w roku 1979 – adiunkta. Doktoryzował się w University College Dublin, prowadząc badania nad metodami numerycznymi w rozwiązywaniu równań ruchu nieustalonego. Promotorem Jego pracy doktorskiej został prof. James C. I. Dooge, jeden z najwybitniejszych hydrologów drugiej połowy XX w., zasłużony polityk irlandzki i europejski, wielki przyjaciel Polski i Polaków. Po powrocie do kraju oddał się bez reszty pracy badawczej, dydaktycznej i pełnieniu szeregu funkcji organizacyjnych. Prowadził ćwiczenia, laboratoria i wykłady, naukowo zajmował się hydrauliką rzeczną, m.in. obliczaniem fal powodziowych, a także modelowaniem matematycznym ich ruchu. W latach 90. ubiegłego wieku w ramach unijnego programu TEMPUS, wspierającego współpracę między uczelniami z krajów UE i krajów partnerskich, organizował liczne konferencje, szkolenia i kontakty naukowe. Był współorganizatorem, a od roku 1996 kierownikiem działającego przy Politechnice Krakowskiej ośrodka unijnej sieci FEMIRC (Fellow Member to the Community Innovation Relay Centres), której celem było dofinansowywanie badań naukowych. Gdy w 1997 r. powstało Centrum Transferu Technologii Politechniki Krakowskiej, został jego dyrektorem i piastował to stanowisko do roku 2006. Pod Jego kierunkiem rozpoczął działalność Ośrodek Przekazu Innowacji Polska Południowa (Innovation Relay Centre South Poland), a ponadto otrzymał akredytację na prowadzenie największego w Polsce Regionalnego Punktu Kontaktowego Programów Ramowych UE dla Polski Południowej, koordynowanego przez Krajowy Punkt Kontaktowy, działający przy Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN. Był także współautorem i realizatorem Regionalnej Strategii Innowacji Województwa Małopolskiego oraz członkiem Stowarzyszenia Organizatorów Ośrodków Innowacjii Przedsiębiorczości w Polsce. Podczas wieloletniej działalności organizacyjno-zarządzającej zgromadził wiele cennych publikacji dotyczących strategii rozwoju regionalnego, transferu technologii i innowacji. W 2009 r. zbiory te przekazał bibliotece Wyższej Szkoły Biznesu w Nowym Sączu. Wielką prywatną pasją Tomasza Maczugi zawsze były książki, ilustracja książkowa i grafika, a patrzenia na ich piękno nauczył Go nauczyciel języka angielskiego Tadeusz Filip– w czasach II Rzeczypospolitej pracownik Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie. Wolne chwile Tomasz Maczuga spędzał w antykwariatach i na aukcjach. W latach1991–2002 był współwłaścicielem krakowskiego antykwariatu „Grafika”. Jednym z obszarów Jego kolekcjonerskich zainteresowań były katalogi antykwaryczne i aukcyjne, ponieważ uważał, że są ważnym źródłem wiedzy dla badaczy reprezentujących różne dyscyplinynaukowe1. W 2010 r. przekazał Bibliotece Muzeum Narodowego w Warszawie354woluminy tego typu dokumentów. Ponad 1000 katalogów zagranicznych domów aukcyjnych, antykwariatów i galerii ofiarował Bibliotece Narodowej w Warszawie, z kolei Centrum Badawczemu Bibliografii Polskiej Estreicherów, działającemu przy Uniwersytecie Jagiellońskim, podarował stare katalogi dotyczące poloniców. Kolejnymi obdarowanymi przez Niego instytucjami zostały krakowskie biblioteki Polskiej Akademii Umiejętności oraz Polskiej Akademii Nauk, a także Muzeum Narodowe w Krakowie, któremu odstąpił około900 litografii (część tej kolekcji została przekazana już po Jego śmierci przez małżonkę Janinę).1 Zob. T. Maczuga, O korzyściach płynących ze zbierania i czytania katalogów antykwarycznych, „Akapit”, t. 7(2012), s. 59–68.
Był melomanem, a słuchanie muzyki klasycznej zapewniało Mu zarówno relaks, jaki koncentrację przy pracy. Dużo podróżował – zwłaszcza w ostatnich latach pracy zawodowej. Z krajów, które poznał lepiej, oprócz Irlandii wymienić można Belgię, Francję, Holandię i Włochy. Ale największą przyjemność sprawiał Mu spacer Młynówką Królewską czy po krakowskim parku Jordana, w pobliżu których mieszkał. Często proszony o sprawowanie opieki nad zagranicznymi gośćmi Politechniki Krakowskiej, lubił oprowadzać swoich podopiecznych po rodzinnych stronach. Zachwycał wówczas wszechstronną wiedzą i oczytaniem.

Tomasz RATAJCZAK, "Wadoviana. Przegląd historyczno-kulturalny", nr 16, 2013, s. 237-239

 

Elżbieta Drużyńska
1952-2014

Absolwentka Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Krakowskiej. Ceniony nauczyciel akademicki, Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej, wychowawca młodzieży. Oddana pracy dydaktycznej i naukowej, wspaniała koleżanka, ceniona w środowisku krajowym i międzynarodowym. Zasłużona dla środowiska uczelnianego Politechniki Krakowskiej. Posiadała duże doświadczenie z zakresu gospodarki wodnej. Swą wiedzę przekazywała studentom kształcąc ich umiejętności w tym zakresie. Lubiana i szanowana przez młodzież, była cenionym Pracownikiem Politechniki Krakowskiej.
W uznaniu zasług Zmarła została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz odznaką Honorową Politechniki Krakowskiej. Prawy i wrażliwy człowiek, lubiana i szanowana przez pracowników i studentów.

 

Adam Kisiel
1944-2014

Prof. Adam Kisiel był kierownikiem Zakładu Hydromechaniki Instytutu Inżynierii Środowiska Politechniki Częstochowskiej, a także wieloletnim prodziekanem Wydziału Inżynierii Środowiska.
W latach 1971-2003 był pracownikiem Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej. Specjalizował się w hydraulicznych badaniach modelowych i przez kilkanaście lat kierował Hydraulicznym Laboratorium Badawczym Instytutu, pełnił również funkcję zastępcy dyrektora. Był autorem wielu opublikowanych prac badawczych, podręczników, a także licznych patentów z zakresu inżynierii komunalnej.
Powszechnie lubiany i szanowany przez młodzież i pracowników, był cenionym i zasłużonym pracownikiem Politechniki Krakowskiej. Straciliśmy w nim również kolegę i przyjaciela.

Prof. dr hab. inż. Adam Kisiel, profesor zwyczajny Politechniki Częstochowskiej sprawował obowiązki kierownika Zakładu Hydromechaniki w Instytucie Inżynierii Środowiska. Pełnił również funkcję prodziekana ds. nauki  Wydziału Inżynierii i Ochrony Środowiska oraz był członkiem Senatu PCz. Był wybitnym specjalistą w dziedzinie hydrauliki i budownictwa wodnego. Jego zainteresowania ukierunkowane były głównie na zagadnienia związane z rozpraszaniem energii wody w dolnych stanowiskach budowli wodnych oraz na problematykę efektywnego retencjonowania ścieków w zbiornikach kanalizacyjnych. Legitymował się kilkudziesięcioma wdrożeniami prac naukowo-badawczych z zakresu budownictwa wodnego i komunalnego. W dorobku naukowym wykazywał ponad 90 artykułów, w których prezentowane były nowatorskie osiągnięcia z dziedziny Jego podstawowych zainteresowań naukowych. Był ponadto autorem 24 patentów dotyczących wysoko efektywnych rozwiązań retencyjnych zbiorników kanalizacyjnych i elementów z nimi współdziałających, a także autorem 10 podręczników akademickich, 2 monografii oraz 3 książek. Z okazji 30-lecia pracy zawodowej został odznaczony przez Prezydenta RP Złotym Krzyżem Zasługi, otrzymał również Medal Komisji Edukacji Narodowej. Za swą działalność naukową był wielokrotnie wyróżniany nagrodami przez Rektora Politechniki Częstochowskiej.

 

Józef Fiszer
1925-2015

W okresie okupacji od kwietnia 1942 do lipca 1944 roku służył w Szarych Szeregach, żołnierz krakowskiego Kedywu Armii Krajowej „Grom”, ps. „Myśliński”, od lipca 1944 do stycznia 1945 roku w Oddziale Partyzanckim „Grom" i w Samodzielnym Batalionie Partyzanckim „Skała” Armii Krajowej. Miał stopień podporucznika.
W latach 1945-49. studiował na Wydziale Inżynierii Lądowo-Wodnej Akademii Górniczej (obecnie AGH), uzyskując tytuł magistra inżyniera budownictwa wodnego. W latach 1947-1951 był asystentem w Katedrze Budownictwa Wodnego II. Od roku 1950 pracował w biurach projektów i instytucjach państwowej administracji. W okresie pracy w Biurze Komunalnym był autorem lub współautorem projektów wodociągów dla Łańcuta, Rzeszowa, Mielca, Poznania, rozbudowy sieci kanalizacyjnej miasta Krakowa. Od 1959 r. na stanowisku kierownika Wydziału Gospodarki Wodnej i Ochrony Powietrza w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. Równocześnie w latach 1955-1956 prowadził wykłady na studiach wieczorowych Wydziału Budownictwa Lądowego. W 1963 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu. Od 1964 r. jako starszy wykładowca był organizatorem, a następnie kierownikiem Katedry Melioracji Wodnych na Wydziale Budownictwa Wodnego PK. Od 1970 r. pracował na stanowisku docenta, pełniąc kolejno funkcje zastępcy dyrektora Instytutu Inżynierii Sanitarnej, prodziekana Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej, kierownika Zakładu Gospodarki Wodnej i dyrektora Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej.
Działalność naukowo-badawcza doc. dr inż. J.Fiszera związana jest z problematyką dotyczącą jakości wód powierzchniowych i kompleksową ich ochroną przed zanieczyszczeniem, zaopatrzenia w wodę, ze szczególnym uwzględnieniem metodyki wyznaczania stref ochronnych wokół zbiorników i ujęć wodnych, usuwania i oczyszczania ścieków, utylizacji wód kopalnianych. Jest autorem około 80 rozpraw i 80 artykułów naukowych publikowanych w wydawnictwach polskich i zagranicznych. Jest również autorem lub kierownikiem ponad 70 niepublikowanych opracowań dla gospodarki narodowej. Wykształcił wiele roczników inżynierów, ukształtował wielu badaczy. Jest promotorem około 160 prac magisterskich i 3 doktoratów.
Był działaczem Polskiego Zrzeszenia Inżynierów Techników Sanitarnych pełniąc funkcje Przewodniczącego Sekcji Balneotechnicznej i członkiem Towarzystwa Technicznego, oraz Światowego Związku Żołnierzy AK.
Doc. dr inż. J.Fiszer za swoją działalność wojenną, zawodową i społeczną otrzymał szereg odznaczeń państwowych, wyróżnień i nagród, wśród nich Krzyż Partyzancki, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Armii Krajowej, Medal Wojska, Złotą Odznakę Honorową NOT, a także Medal Zasłużony dla Kultury Polskiej, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złotą Odznakę PK i Medal 50-lecia PK.
Powszechnie lubiany i szanowany przez młodzież. Dla młodszych pracowników był nauczycielem, mistrzem i autorytetem moralnym.

 

Stanisław Mazoń
1952-2016

Wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Krakowskiej, Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej. Prawy i wrażliwy Człowiek, ujmujący kulturą, życzliwością i dobrocią, lubiany i szanowany przez pracowników i studentów.

 

Jacek Stonawski
1937-2017

Nauczyciel akademicki Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Krakowskiej. Wybitny specjalista z zakresu budownictwa hydrotechnicznego i gospodarki wodnej. Wieloletni kierownik Zbiornika w Tresnej. Oddany pracy dydaktycznej nauczyciel akademicki, znakomity inżynier, wychowawca wielu pokoleń absolwentów. Prawy i wrażliwy człowiek, lubiany i szanowany przez pracowników i studentów.

Żegnamy dzisiaj Pana dr inż. Jacka Stonawskiego, wieloletniego Pracownika Politechniki Krakowskiej, a jednocześnie absolwenta Wydziału Budownictwa Wodnego naszej Uczelni, obecnie Wydziału Inżynierii Środowiska.

Warto jednak przypomnieć, że Pan Jacek Stonawski został przyjęty w roku 1976, a właściwie skierowany służbowo do pracy w Instytucie Inżynierii i Gospodarki Wodnej za sprawą prof. Bolesława Kordasa – jako doświadczony inżynier praktyk dla wsparcia procesu kształcenia.

Wcześniej, w okresie 14 lat, pracował w Rejonie Dróg Wodnych, czyli w późniejszej Okręgowej Dyrekcji Gospodarki Wodnej w Krakowie, pełniąc funkcje specjalistyczne, w tym kierownika zbiornika wodnego Tresna na Sole oraz inspektora nadzoru kaskady zbiorników na Sole. Pracował także Biurze Projektów Gospodarki Wodno-Ściekowej „Hydrosan” w Gliwicach, biorąc udział w realizacji blisko 20 projektów studialnych.

W całym okresie swojej pracy zawodowej poza i na Uczelni, podnosił swoje kwalifikacje i czynnie uczestniczył w upowszechnianiu wiedzy z zakresu budownictwa wodnego, zwłaszcza specjalistycznego, poprzez realizację ekspertyz, projektów i publikacji oraz udział w konferencjach.

Jego praca doktorska pt. Hydrologiczno - fizjograficzne kryteria w prognozie zalądowania zbiorników retencyjnych w dorzeczu Górnej Wisły, zrealizowana pod kierunkiem prof. Mieczysława Wacławskiego „spięła” doświadczenie praktyczne z naukową metodą podejścia do oceny zmian parametrów retencyjnych zbiorników wodnych.

Swoją działalność dydaktyczną w Politechnice Krakowskiej, Pan Jacek Stonawski, koncentrował na specjalistycznych zagadnieniach budownictwa wodnego, takich jak Specjalne Konstrukcje Hydrotechniczne i pokrewne zagadnienia z zakresu odwodnień, melioracji i budownictwa wodnego.

Wielokrotnie honorowany i odznaczany za swą pracę na Uczelni, Pan Jacek Stonawski zapisał się w naszej pamięci jako skromny i życzliwy Kolega oraz odpowiedzialny i lubiany przez młodzież Nauczyciel Akademicki.

Elżbieta Nachlik

Elżbieta Kania
- 2017

Pracownik naukowo-techniczny Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej Politechniki Krakowskiej

 

Teresa Konkol
-2018

Pani Teresa Konkol była absolwentką Wydziału Budownictwa Wodnego (obecnie Wydziału Inżynierii Środowiska) naszej Uczelni, który ukończyła w roku 1963.
Zajmowała się hydrologią doświadczalną w ówczesnym Zakładzie Hydrologii. Brała udział w pracach naukowych wykonywanych w Doświadczalnej Stacji Hydrologicznej „Stróża”, realizując tam także praktyki studenckie.
Była Osobą miłą i uczynną – sumiennie realizującą swoje zadania zawodowe.

 

 

 

Andrzej Drapa
1938-2018

Pracownik inżynieryjno-techniczny Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej Politechniki Krakowskiej Wydziału Inżynierii Środowiska.
Był wieloletnim cenionym pracownikiem Zakładu Budownictwa Wodnego Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej, realizujący prace wspomagające proces dydaktyczny oraz badania naukowe
i współpracę z gospodarką.
Był Osobą bardzo lubianą i uczynną, pozostanie w naszej pamięci, jako nieodżałowany kolega.