zobacz Instytut Inżynierii i Gospodarki Wodnej Politechnika KrakowskaZakład Budownictwa I Gospodarki WodnejZakład Budownictwa Wodnego I Gospodarki WodnejKatedra Hydrauliki i Hydrologii

Katerdra
Hydrauliki i Hydrologii

Obszarem działalności w zakresie hydrologii są podstawy zjawisk ekstremalnych (w tym wykonywanie ekspertyz) oraz modelowanie matematyczne procesów hydrologicznych w zlewniach rzecznych.

Zakład Budownictwa Wodnego i Gospodarki Wodnej

Obszarem działalności w sferze gospodarki wodnej są metody oceny skuteczności i efektywności działania systemów i obiektów gospodarki wodnej oraz bilanse wodno-gospodarcze.

Zakład Budownictwa Wodnego I Gospodarki Wodnej

Obszarem działalności w zakresie budownictwa wodnego sa zagadnienia związane z utrzymaniem, regulacją rzek i potoków, obiektami małej retencji oraz ze specjalnymi konstrukcjami hydrotechnicznymi (jazy, zapory).

Katedra
Hydrauliki i Hydrologii

Obszarem działalności w sferze hydrauliki I hydromechaniki są rozwiązania dotyczące min.: przepustowości koryt, przepływu w zbiornikach i upustów budowli wodnych.

Pamiętamy ....

Odeszli:  
prof. dr inż.
Romuald ROSŁOŃSKI
(1880-1956)
Prof. dr inż. Rosłoński Romuald Karol
Dyscyplina: Hydrogeolog
Urodzony: 10.02.1880 Bednarów k. Kałuszy (Ukraina)
Zmarł: 4.01.1956 Kraków
Wykształcenie (szkoła, rok): Wydz. Inżynierii Politechnika Lwowska 1904 / Studiuje Budownictwo Wodne na Politechnice w Scharlottenburgu k. Berlina 1906-1907 / Studia w Columbia University w N. YUSA
Habilitacja: 1925 w Politewchnice Lwowskiej w zakresie hydrologii
Profesor od: Dn. 21 X 1947 otrzymał nominację na profesora zwyczajnego
Praca na PK: 1945 - 1956
Stanowiska na PK oraz daty:  Kierownik Katedry Budownictwa Wodnego II 1945-1954 /Kier. Katedry Budowy Zapór i Siłowni Wodnych 1954-1956 na Wydziałach Politechnicznych AG
Członkostwa:  Członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego /Towarzystwa Naukowego we Lwowie od 1925 r. /Towarzystwa Geofizyków Warszawie od 1929 r. /1929 członek Komisji Fizjograficznej PAU w Krakowie, /w r. 1932 zostaje powołany do Akademii Nauk Technicznych /Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego /był członkiem m. in.: Komisji Fizjograficznej PAU, Akademii Nauk Technicznych, Tow. Naukowego Warszawskiego, Tow.  Naukowego we Lwowie, Polskiego Tow. Politechnicznego, Geologicznego, Tow. Geofizyków Polskich
Odznaczenia: odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1937) /brązowy i srebrny medalem za długoletnią służbę (1938) /W r. 1951 otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia
Publikacje (tylko książkowe): 1929 Hydrogeologia w zakresie nauki o wodach podziemnych dla potrzeb osiedli Podręcznik Inżynierski pod red. S. Bryły, Lwów i Warszawa, t. III, str. 1567— 1583. /1948 Kurs hydrogeologii podług wykładów w półroczu zimowym roku akad.1947/48, Kraków, ss. 8 6 powiel, 1948 /studium Wiadomości o wodach podziemnych w Polsce („Prace i studia Komitetu Gospodarki Wodnej”, W. 1959 II cz. 1)
Najważniejsze projekty: projekt zaopatrzenia w wodę Zagłębia Śląsko-Dąbrowskiego; projekt kanalizacji Warszawy; projekt budowy zbiorników w Porąbce Rożnowie, Czchowie i Kozłowej Górze
prof. dr inż.
Włodzimierz RONIEWICZ
(1893-1956)
Prof. dr inż. RONIEWICZ Włodzimierz
Dyscyplina: Budownictwo wodne
Urodzony: 3.02.1893 Kraków 
Zmarł: 29.04.1956 Kraków 
Wykształcenie (szkoła, rok): Politechnika Lwowska, 1921 
Profesor od : 1.09.1947 prof. nadzw. 
Praca na PK: 1947 - 
Instytut / Katedra : Katedra Bud. Wodnego I Wydz. Inżynierii AG 1.09.1947 
Stanowiska na PK oraz daty : Kier. Zakładu przynależnego do w/w katedry
Od 10.11.1921 pracował w Katedrze Budownictwa Wodnego Politechniki Lwowskiej, zajmując kolejno stanowiska: asystenta, adiunkta, docenta, zastępcy profesora. w roku 1933 uzyskał godność doktora nauk technicznych. Od 1937 (po śmierci profesora Łopuszańskiego) był kierownikiem Katedry. Od 1940 jest profesorem.
Od roku 1945 Kierownik Katedry Budownictwa Wodnego I, a później Katedry Regulacji Rzek i Budowy Kanałów Politechniki Krakowskiej.
W latach 1947-1952 Dziekan Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej.
W 1953 roku Prorektor do spraw nauki Politechniki Krakowskiej.  
Członkostwa: Członek Polskiego Towarzystwa Geofizycznego 
Odznaczenia : Jest laureatem Złotego Krzyża Zasługi z 1937 i 1948 roku, wielu innych odznaczeń, nagród i wyróżnień, wielu instytucji, także Politechniki Śląskiej. /"Medalem 10-lecia Polski Ludowej”- Uchwałą Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r.  
Specjalność: Melioracje gruntów 
Publikacje (tylko książkowe): Wpływ drenowania na rozkład wilgoci w gruncie - 1933 / Hydraulika Cz. 1 / Włodzimierz Roniewicz - Kraków: Związek Studentów Inżynierii Wydz. Politech., 1948 
Informacje dodatkowe: W latach 1926-1928 był redaktorem Czasopisma Technicznego, organu Towarzystwa Politechnicznego i Ministerstwa Robót Publicznych we Lwowie.
prof. dr inż.
Zbigniew KAJETANOWICZ
(1898-1973)
Prof. dr inż. Kajetanowicz Zbigniew
 
Dyscyplina: Budownictwo wodne
Urodzony: 11.03.1898 Tyszkowice, pow. Horodeński (Ukraina)
Zmarł: 19.12.1973 Kraków (zginął tragicznie)
Wykształcenie:: Szkoła oficerska 1917; Politechnika Lwowska 1927  / Wydz. Inżynierii Politechniki Lwowskiej (inż. hydrotechnik)
Profesor od : Prof. nadzwycz. - 1961
Praca na PK: 1950 (Wydz. Politechniczne AG) -1965
Stanowiska na PK oraz daty : doc., kier. Zakładu Hydrologii – 1954 / kierownik Katedry Budowy Zapór i Siłowni Wodnych – 1956 / W latach 1958-1963 Prodziekan Wydziału Budownictwa Wodnego
Członkostwa: Organizator i pierwszy kierownik Państwowego Instytutu Hydrologiczno- Meteorologicznego,  / kierownik oddziału 1945-1955 / Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Geofizycznego
Odznaczenia : Złoty Krzyż zasługi – 1965
Specjalność: Hydrologia, Morfodynamika cieków
Publikacje (tylko książkowe): 1. Genetyczne podstawy obliczeń hydrologicznych / Zbigniew Kajetanowicz KsiążkaBy: Kajetanowicz, Zbigniew. Kraków : Politechnika Krakowska, 1962. 28, [11] s. : rys. ; 24 cm. Language: Polish, Baza danych: Katalog Biblioteki Politechniki Krakowskiej / 2.   Zarys meteorologii / Zbigniew Kajetanowicz Książka By: Kajetanowicz, Zbigniew. Warszawa : [s.n.], 1964. 58 s. : il., mapy ; 24 cm. Language: Polish, Baza danych: Katalog Biblioteki Politechniki Krakowskiej / 3.    Untersuchungsmethoden der Sinkstoffbewegung in den Flüssen Südpolens (Metodyka oceny odpływu ze zlewni w rzekach południowej Polski) Książka  By: Kajetanowicz, Zbigniew. Berlin : Reichsmin. f. Ernährg u. Landwirtschaft, Landesanst. f. Gewässerkunde u. Hauptnivellements, 1938 Language: German, Baza danych: Bibliotheksverbund Bayern  / 4.    A correlation between the grain-size of a mountain river bed load and the hysiographical properties of such river / Zbigniew Kajetanowicz Kajetanowicz, Zbigniew., 9, [8] p. ill., map ; 28 cm., Warsaw : Scientific Publications Foreign Cooperation Center, Central Institute for Scientific, Technical and Economic Information, 1964., Baza danych: Agricola
mgr inż.
Fryderyk SCHAEFER
(1922 - 1977)
Służył jako ochotnik w kampanii wrześniowej i dostał się do niewoli, z której wkrótce zbiegł. W czasie wojny ukończył Liceum Wodno-Melioracyjne w Krakowie. Pracował na budowie zapory w Rożnowie, odwodnień Kostrza i Tyńca, w Krakowskim Zarządzie Dróg Wodnych i przy budowie elektrowni wodnej w Olczy w Zakopanem. W 1945 r. brał udział odbudowie krakowskiego węzła kolejowego, a następnie w pracował w PIHiM w Krakowie. W 1951 r. ukończył studia na Wydziałach Politechnicznych AGH jako mgr inż. budownictwa wodnego. Od początku studiów pracował jako młodszy asystent, a po studiach jako asystent w Katedrze Budownictwa Wodnego I prof. W. Roniewicza. W 1952 była to już Katedra Regulacji Rzek i Budowy Kanałów, gdzie kolejno był adiunktem, wykładowcą i st. wykładowcą. Od r. 1970 zatrudniony IIW, a następnie w IIiGW. Od 1974 r. był kierownikiem Studium Podyplomowego. Uważany za jednego z najlepszych wykładowców o dużej erudycji i umiejętności jasnego i interesującego przedstawiania omawianych zagadnień.
Zajmował się aparaturą – kierował budową laboratorium Katedry, pracował w Wydziałowym Zespole Roboczym ds. rozwoju Wydziału, w Komisji Rektorskiej i Senackiej ds. Aparatury, był rzecznikiem WISiW ds. aparatury. W Instytucie Kierował Zespołem Dydaktyczno-naukowym Regulacji Cieków i Śródlądowych Dróg Wodnych. Wykonał też wiele opracowań dla przemysłu.
Działał w ZNP jako przewodniczący Rady Oddziałowej na Wydziale i delegat ZNP w Radzie Wydziału. W 1956 r. udekorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi. Dr hab. inż. Janina Koniar-Schaefer była jego żoną.
prof. dr inż.
Feliks SZWED
(1908-1981)
Prof. dr inż. Szwed Feliks
Dyscyplina:
Budownictwo wodne 
Urodzony: 05.02.1908
Zmarł:  08.02.1981  Kraków
Wykształcenie (szkoła, rok): magister inżynier: 1935 – Wydział Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej / doktor nauk technicznych:
Stanowiska na PK oraz daty : 1956 kier. Katedry Regulacji Rzek i Budowy Dróg Wodnych / 1961-1970 kier. Katedry Regulacji Rzek i Budowy Dróg Wodnych/Budowy Kanałów / 1970-1973 dyr. Instytutu Inżynierii Wodnej
1956-1958 prodziekan Wydziału Budownictwa Wodnego / 1958-1966 dziekan Wydziału Budownictwa Wodnego
Specjalność: Regulacja rzek i potoków, Drogi wodne
Publikacje (tylko książkowe): 3 skrypty dla studentów Inżynierii Lądowej
Informacje uzupełniające: 1935 Regulacja Czeremoszu w Uścierykach, Rybnicy w Kosowie, budowa bulwarów na Tyśmienicy w Borysławiu / 1945 organizator Gimnazjum w Prokocimiu
doc. dr inż.
Jerzy SOBCZAK
(1922-1987)
Absolwent Politechniki Krakowskiej.

Pracę zawodową rozpoczął od Zespołu Elektrowni Wodnych Rożnów-Czchów, a od roku 1954 związał się z Politechniką Krakowską, jako nauczyciel akademicki. Specjalista z zakresu budowli piętrzących i elektrowni wodnych.
Pełnił m. in. funkcje Kierownika Zakładu Budownictwa Wodnego oraz Prodziekana Wydziału ds. nauczania.
Autor wielu publikacji oraz 3 podręczników z zakresu budownictwa wodnego.
Był członkiem m. in. Międzynarodowego Komitetu Wysokich Zapór, Komisji Gospodarki Wodnej przy Oddziale Krakowskim PAN i wielu innych towarzystw naukowych.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Zwycięstwa i Wolności.

doc dr inż.
 Edward GOLONEK
(1919-1989)
Specjalista w dziedzinie budownictwo wodno-melioracyjnego, w  dorobku  ma  54  publikacje  z zakresu regulacji stosunków wodnych w gruncie oraz wpływu systemów wodno-melioracyjnych na naturalne środowisko, w tym ochrony przeciwpowodziowej. Jest autorem skryptu „Budownictwo Stawowe”. Rzeczoznawca SIiTWiM w zakresie wodnych melioracji,  biegły w postępowaniach wodno-prawnych, posiadał uprawnienia budowlane w specjalności melioracje wodne.
W latach 1954-55 pracował w Rejonowym Kierownictwie Robót Wodno-Melioracyjnych w Krakowie. Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej uzyskując tytuł inżyniera Budownictwa wodnego. Nauczyciel Liceum Melioracyjnego, a następnie Technikum Wodno-Melioracyjnego w Krakowie, gdzie wykładał Budownictwo wodno-melioracyjne, Wodociągi, Hydrologię, Hydraulikę, Gleboznawstwo. Pracę doktorską obronił na Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie. Prowadził też wykłady na UJ i na Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie, prowadził projekty i wykłady na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Krakowskiej.
Pracę na Politechnice Krakowskiej rozpoczął w roku 1967 jako starszy wykładowca w Katedrze Melioracji Wodnych. Mianowany w roku 1971 na stopień docenta zorganizował stację naukowo-badawczą i dydaktyczną w Wiśniowej. W latach 1988-89 był kierownikiem Zakładu Budownictwa Wodnego Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej. W latach 1975/77 był pierwszym zastępcą dziekana, a w kadencjach 1983/84 i 1987/88 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej.
Był znanym działaczem społecznym, pełnił wiele funkcji w organizacjach społecznych i zawodowych. Od 1945 członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodno-Melioracyjnych NOT, w latach 1950-76 członek Zarządu, a od 1953 prezydium. W latach 1959-79 aktywnie działał w Komitecie Budowy Technikum Wodno-Melioracyjnego w Krakowie. Organizator corocznych nagród im. Roniewicza za najlepszą pracę dyplomową z dziedziny budownictwa wodnego. działał w Radzie Narodowej miasta Kraków, ławnik Sądu Grodzkiego.
Otrzymał Srebrną i Złotą Odznakę Honorową NOT, Złotą Odznakę Honorową SITWM, Honorową Odznakę PK, złotą odznaką WRN Za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej, Złoty Krzyż Zasługi. Współautor  „Studium kompleksowego programu ochrony przeciwpowodziowej miasta Krakowa” nagrodzonego zespołową Nagrodą Miasta Krakowa.
prof. dr inż.
Mieczysław ZAJBERT
(1909-1997)
Prof. dr inż. Zajbert Mieczysław Józef
Dyscyplina: Budownictwo
Urodzony
: 19.12.1909 Kamienica Podolska k. Częstochowy
Zmarł: 5.09.1997 Warszawa
Wykształcenie (szkoła, rok): Politechnika Warszawska – 1934, wydz. Inżynierii inż. hydrotechnik
Profesor od : 1967/68
Stanowiska na PK oraz daty : Kier. Katedry Budowy zapór i Siłowni Wodnych 1966-1976
Członkostwa: Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych NOT, Polski Komitet Naukowo-Techniczny NOT
Odznaczenia : Medal Zwycięstwa i Wolności, Odznaka Grunwaldzka, Złota Odznaka Odbudowy Warszawy, Złoty Krzyż Zasługi, Order Sztandaru Pracy II Klasy
Specjalność (max.2): Budownictwo wodne
Publikacje (tylko książkowe): Analiza procesu dojrzewania betonu w ośrodku mrożonym / Mieczysław Zajbert Książka By: Zajbert, Mieczysław. Kraków : [s.n.], 1963. [2], 139 k. : rys. ; 30 cm. Language: Polish, Baza danych: Katalog Biblioteki Politechniki Krakowskiej
 

Atonina LASKA
1939-2004

 

Pracownik administracyjny. Wraz z Barbarą Stypową stanowiły znakomity zespół sekretariatu Instytutu prowadzący wszystkie rozliczenia finansowe, umowy i całą administrację. Serdeczna i uczynna, powszechnie lubiana.
Zatrudniona na Politechnice w 1958 jako goniec w Zakładzie Hydrologii, a po kilku miesiącach jako starsza woźna, od 1960 starszy pedel w sekretariacie Katedry Regulacji Rzek i Budowy Dróg Wodnych. Po utworzeniu w 1971 instytutów w sekretariacie Instytutu Inżynierii Wodnej. Po wyborze prof. Kordasa na Rektora PK przeniesiona wraz z B. Stypową do sekretariatu Rektora, gdzie pracowała od 1975 do 1981 jako samodzielny referent. Po śmierci Rektora wróciła do IIiGW, w 1985 odeszła z pracy na skutek ciężkiej choroby.
Rodowita krakowianka z Olszy, w Instytucie znalazła męża – Waldemara Laskę.

 

Adam Gawor
1930-2005

 

Pan mgr inż. Adam Gawor był wieloletnim wykładowcą Wydziału Inżynierii Środowiska oraz pracownikiem Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej Uczelni. Posiadał ogromne doświadczenie praktyczne w zakresie zabudowy i utrzymania potoków i rzek górskich. Swą wiedzę przekazywał studentom kształcąc ich umiejętności projektowe w tym zakresie.

Lubiany i szanowany przez młodzież, był cenionym i zasłużonym Pracownikiem Politechniki Krakowskiej.

 

Krzysztof Heinrich
1956-2008

 

Dr inż. Krzysztof Heinrich był wieloletnim adiunktem Wydziału Inżynierii Środowiska oraz pracownikiem Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej. Posiadał duże doświadczenie z zakresu budownictwa hydrotechnicznego. Swą wiedzę przekazywał studentom kształcąc ich umiejętności w tym zakresie.

Lubiany i szanowany przez młodzież, był cenionym Pracownikiem Politechniki Krakowskiej. 

 

Stanisław Mazoń
-2016

 

Dr. inż. Stanisław Mazoń pracował jako adiunkt w Zakładzie Budownictwa Wodnego i Gospodarki Wodnej Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej. Był wyróżniającym się naukowcem, programistą i nauczycielem.
Pracę w Instytucie rozpoczął w roku 1981, w roku 1995 obronił pracę doktorską. Był autorem zaawansowanych programów narzędziowych, współautorem wielu artykułów, prac badawczych i projektów.
Do ostatnich dni prowadził zajęcia dydaktyczne. Był wspaniałym dydaktykiem, powszechnie lubianym i szanowanym przez pracowników i studentów. Pozostanie w naszej pamięci jako niezwykle ciepły, serdeczny człowiek, o wielkiej pogodzie ducha, chętny zawsze do pomocy i dzielenia się swą bogatą wiedzą. Straciliśmy w jego osobie wyśmienitego fachowca i przyjaciela.

 

Jacek Stonawski
1937-2017

 

Dr inż. Jacek Stonawski, absolwent Politechniki Krakowskiej, pracę zawodową rozpoczął w Rejonie Dróg Wodnych Kraków i pracował tam również po jego przekształceniu w Okręgową Dyrekcję Gospodarki Wodnej. Od 1967 pełnił funkcję kierownika zbiornika w Tresnej i inspektora nadzoru Kaskady na Sole. W latach 1968-1976 pracował również w Biurze Projektów Gospodarki Wodno-Ściekowej „Hydrosan” w Gliwicach projektując odwodnienia i odprowadzenia ścieków dla zakładów przemysłowych. Namówiony przez prof. Kordasa by swą wiedzę praktyczną przekazał młodym inżynierom, został w 1976 przeniesiony służbowo do Instytutu Inżynierii Wodnej PK, na stanowisko wykładowcy w Zakładzie Budownictwa Wodnego. W latach 1986-1990 współpracował z Wydziałem Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej i Geologii Urzędu Miasta Krakowa jako starszy inspektor wojewódzki ds. nadzoru techniczno-budowlanego.
Był wykładowcą o dużym praktycznym doświadczeniu z zakresu budownictwa hydrotechnicznego i gospodarki wodnej. Wykładał przedmioty: Specjalne konstrukcje hydrotechniczne, Eksploatacja obiektów gospodarki wodnej, Osadniki przemysłowe, Budowle ziemne i Budowle piętrzące. Swą wiedzę przekazał wielu pokoleniom studentów. Wypromował ponad 130 magistrów i 70 inżynierów, a 3 prace dyplomowe uzyskały nagrodę Roniewicza NOT.
W 1981 otrzymał nagrodę rektorską za pomoc dydaktyczną „Specjalne konstrukcje hydrotechniczne” i promotorstwo nagrodzonej pracy dyplomowej. W 1994 otrzymał Honorową Odznakę PK, a w 1997 nagrodę jubileuszową za 35 lat pracy. Otrzymał również nagrodę Prezydenta Miasta Krakowa.
Bardzo lubiany, szanowany i ceniony przez młodzież akademicką oraz kolegów z Instytutu. Skromny i pracowity, a przy tym doskonały fachowiec. Pracował przy wykonawstwie większości powstających w południowej Polsce w jego czasach budowli piętrzących. W Instytucie zajmował się pomiarami zalądowania zbiorników zaporowych i wyznaczył je dla większości zbiorników górnej Wisły. Jest autorem lub współautorem kilkunastu publikacji naukowych. W roku 1994 uzyskał doktorat. Opracował liczne projekty budowli i urządzeń hydrotechnicznych, ekspertyzy sądowe i operaty wodno-prawne.  

 

 


<<powrót